Pionkowscy radni postanowili nadać tytuł Honorowego Obywatela Pionek Tadeuszowi Rękasowi, lekarzowi okuliście oraz pośmiertnie Bolesławowi Wolskiemu profesorowi muzyki. Oficjalne nadanie tytułów nastąpiło podczas uroczystej sesji Rady Miasta jaka odbyła się 13 listopada w sali ślubów Urzędu Miasta.
Po krótkim przedstawieniu życiorysów obu Panów radni jednogłośnie zdecydowali o nadaniu zaszczytnych tytułów.W imieniu Bolesława Wolskiego tytuł Honorowego Obywatela Pionek odebrał jego syn.
Z życiorysu Bolesława Wolskiego
Bolesław Wolski urodził się w Janowcu 7 listopada 1888 roku. Pochodził z ubogiej rodziny w związku z czym nie miał warunków do kształcenia się. W Janowcu ukończył szkołę podstawową i pobierał pierwsze lekcje muzyki u kościelnego organisty.
W 1913 roku skończył studia w Warszawskim Instytucie Muzycznym w klasie profesora M. Surzyńskiego. Studiował razem m. In. Z Anatolem Więckowskim, który w późniejszych latach został kapelmistrzem orkiestry wojskowej i dyrektorem szkoły muzycznej w Radomiu. W tym czasie utrzymywał się grając w kawiarniach i restauracjach. Po ukończeniu Instytutu został powołany do rosyjskiego wojska i jako kapelmistrz zawędrował do Saratowa, Carycyna, Stawropola, W Carycynie był profesorem muzyki w pierwszym Carycyńsko-Aleksandryjskim Gimnazjum, w Saratowie ożenił się, a w Stawropolu urodziła się córka Jadwiga.
Po przyjeździe w 1922 roku do Polski dostał pracę w Lublinie, był kapelmistrzem orkiestry dętej w policji, a wieczorami grywał m. In. W kinie „Apollo” przy ul. Szpitalnej, kinie „Wenus”. Kina wówczas były nieme i filmy miały podkład muzyczny. Bolesław Wolski grał na pianinie w duecie między innymi, ze skrzypkiem Stefanem Rachoniem, który w latach późniejszych stworzył orkiestrę Polskiego Radia.
W 1932 roku Bolesław Wolski przeniósł się do Pionek, gdyż po wprowadzeniu filmów udźwiękowionych zarobki znacznie zmalały. W Pionkach prowadził orkiestrę dętą, symfoniczną, rozrywkową, chór męski i mieszany.
W 1939 roku nie chcąc pracować dla okupanta przeniósł się do Janowca, utrzymując rodzinę z pracy na roli, handlu i lekcji gry na pianinie.
Po wojnie natychmiast wrócił do Pionek, organizując od podstaw życie muzyczne. Został m.in. zatrudniony na stanowisko kapelmistrza orkiestry dętej, chóru, profesora muzyki w Gimnazjum. Żona jego Walentyna zaraz po wojnie zorganizowała w Kasynie stołówkę. Za pracę zawodową i społeczna został odznaczony srebrnym krzyżem zasługi. Zmarł w 1966 roku.
Wojskowy lekarz-Tadeusz Rękas
Pan dr Tadeusz Rękas syn Zofii i Pawła, urodził się 21 listopada 1934 roku w Wólce Tanewskiej gm. Ulanów, województwo Podkarpackie w rodzinie chłopskiej.
Będąc w klasie maturalnej liceum równocześnie ukończył roczny kurs pedagogiczny, który uprawniał wówczas do nauczania w szkołach podstawowych. Sentyment do wojska sprawił, że w 1954 roku złożył dokumenty na Wydział Lekarski Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Po odbyciu stażu przed dyplomowego w Wojskowym Klinicznym Szpitalu we Wrocławiu, otrzymał 20 lutego 1961 roku Dyplom Lekarski nr 248.
Po rocznym stażu podyplomowym otrzymał przydział do formacji lotniczej Wojska Polskiego jak o lekarz Pułku i starszy lekarz Pułku w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, gdzie służył od kwietnia 1962 roku do 31 grudnia 1964 roku w stopniu porucznika. W tym czasie pod opieką lekarską dr Tadeusza Rękasa pozostawał podchorąży Szkoły Lotniczej Mirosław Hermaszewski późniejszy kosmonauta.
27 listopada 1971 roku po odbyciu stażu klinicznego w Klinice Okulistyki Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie zdał egzamin drugiego stopnia z okulistyki.
W Pionkach rozpoczął pracę od 1 grudnia 1966 roku w Miejskim Ośrodku Zdrowia w Poradni Okulistycznej , zatrudniony wówczas przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kozienicach, a następnie od 1991 roku pracował w Poradni Okulistycznej SPZZOZ przy ul. Sienkiewicza. Pan dr Tadeusz Rękas od tamtej pory nieprzerwanie przez 43 lata leczy mieszkańców Pionek i regionu.
 |
W 1913 roku skończył studia w Warszawskim Instytucie Muzycznym w klasie profesora M. Surzyńskiego. Studiował razem m. In. Z Anatolem Więckowskim, który w późniejszych latach został kapelmistrzem orkiestry wojskowej i dyrektorem szkoły muzycznej w Radomiu. W tym czasie utrzymywał się grając w kawiarniach i restauracjach. Po ukończeniu Instytutu został powołany do rosyjskiego wojska i jako kapelmistrz zawędrował do Saratowa, Carycyna, Stawropola, W Carycynie był profesorem muzyki w pierwszym Carycyńsko-Aleksandryjskim Gimnazjum, w Saratowie ożenił się, a w Stawropolu urodziła się córka Jadwiga.
Po przyjeździe w 1922 roku do Polski dostał pracę w Lublinie, był kapelmistrzem orkiestry dętej w policji, a wieczorami grywał m. In. W kinie „Apollo” przy ul. Szpitalnej, kinie „Wenus”. Kina wówczas były nieme i filmy miały podkład muzyczny. Bolesław Wolski grał na pianinie w duecie między innymi, ze skrzypkiem Stefanem Rachoniem, który w latach późniejszych stworzył orkiestrę Polskiego Radia.
W 1932 roku Bolesław Wolski przeniósł się do Pionek, gdyż po wprowadzeniu filmów udźwiękowionych zarobki znacznie zmalały. W Pionkach prowadził orkiestrę dętą, symfoniczną, rozrywkową, chór męski i mieszany.
W 1939 roku nie chcąc pracować dla okupanta przeniósł się do Janowca, utrzymując rodzinę z pracy na roli, handlu i lekcji gry na pianinie.
Po wojnie natychmiast wrócił do Pionek, organizując od podstaw życie muzyczne. Został m.in. zatrudniony na stanowisko kapelmistrza orkiestry dętej, chóru, profesora muzyki w Gimnazjum. Żona jego Walentyna zaraz po wojnie zorganizowała w Kasynie stołówkę. Za pracę zawodową i społeczna został odznaczony srebrnym krzyżem zasługi. Zmarł w 1966 roku.
Wojskowy lekarz-Tadeusz Rękas
 |
Będąc w klasie maturalnej liceum równocześnie ukończył roczny kurs pedagogiczny, który uprawniał wówczas do nauczania w szkołach podstawowych. Sentyment do wojska sprawił, że w 1954 roku złożył dokumenty na Wydział Lekarski Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Po odbyciu stażu przed dyplomowego w Wojskowym Klinicznym Szpitalu we Wrocławiu, otrzymał 20 lutego 1961 roku Dyplom Lekarski nr 248.
Po rocznym stażu podyplomowym otrzymał przydział do formacji lotniczej Wojska Polskiego jak o lekarz Pułku i starszy lekarz Pułku w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, gdzie służył od kwietnia 1962 roku do 31 grudnia 1964 roku w stopniu porucznika. W tym czasie pod opieką lekarską dr Tadeusza Rękasa pozostawał podchorąży Szkoły Lotniczej Mirosław Hermaszewski późniejszy kosmonauta.
27 listopada 1971 roku po odbyciu stażu klinicznego w Klinice Okulistyki Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie zdał egzamin drugiego stopnia z okulistyki.
W Pionkach rozpoczął pracę od 1 grudnia 1966 roku w Miejskim Ośrodku Zdrowia w Poradni Okulistycznej , zatrudniony wówczas przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kozienicach, a następnie od 1991 roku pracował w Poradni Okulistycznej SPZZOZ przy ul. Sienkiewicza. Pan dr Tadeusz Rękas od tamtej pory nieprzerwanie przez 43 lata leczy mieszkańców Pionek i regionu.
Kategoria: Pionki
Komentarze[0]
Ukryj komentarze Dodaj komentarz
geopard.pl
